bij pagina 2

Helle bezigde de volgende methode: zij stampte vernietigende beelden van Fokke erin bij een kind, dat vrij beperkt was. Op het hoogtepunt van die indoctrinatie, laten we zeggen tussen haar dertiende en zestiende jaar, kenmerkte Truus zich als een kind dat volstrekt nog niet in staat was om voldoende onderscheid te maken. Toen was inmiddels wel in haar zieltje gekerfd, dat er van alles mis was met haar vader. Ondanks Helle's - door haarzelf hooggeprezen pedagogisch inzicht - heeft deze aanpak Truus' zelfbeeld en zelfvertrouwen geen goed gedaan.

 

Relativeren was nou net een kunst, die Truus niet beheerste. Voor haar bestond het leven - en de waarheid - uit absolute zekerheden. En deze zekerheden werden op een dienblaadje aangedragen door Helle. Lekker overzichtelijk! Haar vreselijke vader echter zette hier en daar vraagtekens bij het leven. Zo dwong hij haar zelfstandig denken. Pedagoochelares Helle leed onder die dwangzucht van die verschrikkelijke Fokke en ze was ervan overtuigd dat dat ook gold voor arme Truus. Zo'n kind moet je niet dwingen! Dat is niet gezellig.

 

Dociel

Zelfstandig denken en enige weerbaarheid tentoonspreiden, zaten er bij Truus van naturGiftige boome niet in. Haar dociele houding werd nog eens versterkt doordat ze voortdurend leefde in de schaduw van een extreem dominante moeder. Wat ook meehielp was, dat ze in aanleg erg gemakzuchtig was. Zij vond het eigenlijk allemaal best wanneer er voor haar gedacht en besloten werd.

 

Kortom, vruchtbare aarde om een giftig zaadje in te poten.

 

Giftige boom, giftige vrucht

En zoals u weet: sinds de evangelist Mattheus het zo beschreef, herkent men een giftige vrucht aan de boom die de vrucht droeg.

 

Helle's - op zichzelf amusante - lulkoekverhalen vormden met elkaar een blauwdruk voor een fantastische karaktermoord. De rechtvaardiging, die zij daarvoor opvoerde, was dat ze het allemaal in het belang van het kind deed.

 

Nou, dan mag het…(zoals u weet).

 

Fokke's meest verstandige reactie is dat hij die agressie met passiviteit beantwoordde. hij bevond zich in een wurggreep, waarin hij met de grootste omzichtigheid slechts enkele bewegingen kon maken. Welke overwegingen er bij zijn gelatenheid een rol speelden, komt op de volgende pagina's uitgebreid aan de orde.

 

Het was een overlevingsstrategie