bij pagina 3

Afscheid van de moraal

Een belangrijk doel - Fokke de mond snoeren - had Helle dus op een gegeven moment bereikt. Je zou verwachten, dat ze daarna zou genieten van haar triomf. Maar toen ontwikkelde ze een werkelijk perfide kunststukje:

 

Het lukte Helle om zelfs aan Fokke's zwijgzaamheid een perverse draai te geven. Ofschoon zijn opmerkelijke stilte door Helle's toedoen was ontstaan, zag zij er geen been in om Fokke's zwijgzaamheid aan Truus te verklaren vanuit een infame reden.

 

Vaarwel moraal

 

Zij legde haar uit, dat Fokke zo een excuus had om niet tegen zijn dochter te hoeven zeggen dat hij van haar hield. Zo wist zij zelfs over Fokke´s zwijgzaamheid een gotspe te verzinnen...

 

Dit kloeke staaltje karaktermoord is een hoogstandje in het proces van Truus stap-voor-stap tegen haar vader opzetten. Het blonk uit tussen de overige ook al meesterlijke gotspes

 

Kan het wat minder?

Soms wordt ons gevraagd waarom dit onderwerp niet in gezelliget leesstof is verpakt. Wolliger en positiever en zo... Het antwoord erop is, dat dit al is gebeurd. Sinds 2003 aan de lopende band.

 

Het is als met het sprookje de "Kleren van de Keizer" van Hans Andersen. Terwijl er gejuichd wordt omdat de keizer zogenaamd fraai is uitgedost, stelt er een kind verbaasd vast dat hij spiernaakt vooraan in de stoet loopt.

 

We kunnen het niet mooier maken dan het is... Sterker nog, we hebben ons ingehouden, want de werkelijkheid is nog erger dan ons sprookje, dit gefictionaliseerde verhaal.

 

Kleren

 

 

 

 

 

 

zo is 1000 van zijn in