bij pagina 6

Over Privacy

Helle vond privacy in het geval van de bijna zestienjarigeTruus niet nodig. En ze had ook voor het gemak maar besloten dat het voor Fokke's andere dochter ook niet gold. (Let wel: niet Helle's dochter!). Is er bij dit maffe gedrag sprake van toch zoiets als het fenomeen van het Puppy Inlijving Syndroom, PIS?

 

P I S - P I S - P I S

 

Nog wat merkwaardige uitvloeisels van dat syndroom:

Helle's gedrag tegenover de kinderen van haar zus was ook al eigenaardig. Die zuster woonde in Canada, waar zij een leven in goeden doen had opgebouwd. Als achttienjarige heeft Helle daar een zomer mogen logeren. Nou, zult u zeggen… leuk, maar niets bijzonders.

 

Het is fascinerend hoe - zij was toen al ver in de vijftig! - Helle daar nog steeds een bijna griezelige dankbaarheid voor toonde. Bij andere families zou gastvrijheid de normaalste zaak van de wereld zijn, zeker als men in goede doen verkeert. Helle's dankbaarheid had een ziekelijk slaafs tintje…

 

Financiële drukStress

Omgekeerd kwamen de drie kinderen van haar zus regelmatig in Zwolle logeren. Die "deden" dan langdurig Europa vanuit Helle's huis. Weken achtereen. Helle toonde zich dan een genereuze en gulle gastvrouw, ook al werd ze financieel zowat geruïneerd. Die kinderen waren namelijk van huis uit gewend om tegen lage Canadese tarieven eindeloos lang te douchen. Iedere dag opnieuw. En langdurig te telefoneren. Waar zij vandaan kwamen was dat bijna gratis. Op een Nederlandse gasmeter en watermeter maakt dat echter wel uit.

 

Stress

Strikt genomen had Helle die kinderen regelmatig langdurig gratis in de kost. Zij zou daar nooit iets van durven zeggen, ook al beet ze van de nervositeit op haar nagels. Bij een van die langdurige logeerpartij in Nagelbijtenontdekte Fokke, dat diverse rekeningen door Helle niet waren betaald. Dat werd dus afsluiten van onder andere de tv-kabel.

 

Boetes voor verkeersovertredingen bleken meermalen niet te zijn betaald. Dat werden dus vervelende brieven vann Justitie. Fokke, de suflul, betaalde om verdere verregaande problemen te besparen die rekeningen dan maar discreet… En vooral met spoed. Zeker die keer, dat er een Canadees nichtje logeerde, dat verstoord naar het zwarte tv-scherm stond te kijken en ook nog eens niet kon douchen. Hoe dan ook, er stond toch wel wat financiële druk op de ketel.

 

En achteraf bleek, dat nou dat het item "familie" Helle het meest stresseerde. In andere anekdotes zullen we zien tot wat voor bizarre uitwassen die stress - in combinatie met haar hang naar goedkeuring - leidt. Maar linksom of rechtsom… Fokke was altijd de klos!

 

Chaos

"Ik ben nu eenmaal chaotisch," was dan Helle's verweer als ze weer een organisatorische puinhoop van gemaakt had, waar gegarandeerd Fokke op werd aangekeken.. O, chaotisch? Nou, dan mag het! En inderdaad, de combinatie van een zeer chaotisch karakter en een overgevoeligheid voor stress, leidde tot die bizarre erupties.

 

Burn-outBurn-out

Dat alles zou voor Helle nou eens een ontzettend interessant psychologisch item moeten zijn om te onderzoeken. Haar eigen, bizarre gedrag leent zich er goed voor. De diagnose "burn-out" door haar psychotherapeut wist Helle niet te herleiden tot de werkelijke oorzaken. Een paar kleine voorbeelden van aanleidingen, die tot burn-out konden leiden, staan hierboven. De manier waarop zij ermee omging, niet dus, leidt ongetwijfeld tot psychische labiliteit. Dat geeft niet, maar verbazingwekkend is het automatisme waarmee Helle dit terugbracht tot één simpele verklaring:

 

Bij het wereldkundig maken van haar burn-out wist Helle ook met droge ogen te vertellen, dat ze van de psycholoog had vernomen, dat Fokke daar de schuld van was. Best wel knap van die therapeute zonder Fokke ooit te hebben ontmoet… Pispaal Fokke was ook een dankbaar object om de ingewikkelde prsychoprietpraat, welke Helle bij die sessies opstak, op los te laten. De hele mikmak aan psychische storingen herkenden zij plotseling in Fokke. Het kan ook zijn dat zij ze op hem projecteerde…

 

Anekdotes

Tijd voor wat spannende anekdotes. Dat worden op de volgende pagina's dan van die verhalen - mogelijk ranzige familiegeheimen - die absoluut niet mogen worden verteld. Het zijn verwarde vertellingen, waarin alle logica ontbreekt. Om recht te praten wat krom is, maakt men gebruik van verzinsels, schijn argumenten en kromme redeneringen. Geen van de betrokkenen had er bezwaar tegen dat Fokke genadeloos werd afgeserveerd. Dat kwam omdat ze moeite hebben om hun morele rem te vinden.

 

De ene hand wast de andere en men is elkaars alibi. Met een verbijsterende eensgezindheid sluit men de rijen. Waarschijnlijk zeggen ze tegen elkaar: "Als jij mijn rug krabt, krab ik de jouwe"...

 

Fokke werd verondersteld om zich slaafs te laten piepelen en vooral om eerbiedig zijn mond te houden. Voor eeuwig. Men vindt het maar een kwalijke zaak als hij het waagt om te vertellen

wat hij onder zijn neus ziet gebeuren!

 

Er zijn dus malle anekdotes te verwachten…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als jij mijn rug krabt,

Ruggekrabbers

krab ik de jouwe