Verlammend

Het achteraf repareren van karikaturale beschrijvingen, die van Fokke werden gemaakt, was dweilen met de kraan open. Fokke bedacht, dat hij zijn energie beter kon steken in het uitvoeren van zijn vaderlijke plichten dan zich te verliezen in het bestrijden van kwaadsprekerij. Hij leerde zich aan om de misplaatste grapjes ten koste van hem maar als een soort van entreeticket te beschouwen. Door geduldig de onophoudelijke vernederingen te blijven verdragen, had hij toegang tot zijn dochter.

 

Stille verwaDweilenchting

Wat hij zeker verkeerd had, was zijn overschatting van Truus. Hij had verwacht, dat zij door het mistgordijn heen kon kijken, dat door haar moeder werd aangelegd. In ieder geval dat zoiets zou gebeuren bij het ouder en wijzer worden. Dat bleek een misrekening. Truus had daarvoor niet voldoende in huis. Zij slikte de opgeklopte verhalen van haar moeder als zoete koek. Daarnaast ontwikkelde zij - parallel aan Helle - een even ongefundeerde als diepe minachting voor haar vader. Helle kon tevreden terugblikken op haar heilzame arbeid.

 

Furie

Fokke's gelatenheid werd gestimuleerd door het fenomeen, dat Helle in uitzinnige woede ontstak als je haar alleen maar tegensprak. Over haar tomeloze agressie kon menig leerling op de school waar zij lesgaf, ontdaan getuigen. En niet te vergeten menig leraar… Ironisch genoeg mocht Helle graag geuren over haar pedagogische inzicht, maar tegelijkertijd voerde zij de toptien docenten aan, die om het minste of geringste leerlingen de klas uitstuurden.

 

Realiteitszin

Amusant was, dat zij Fokke ongeveer op dezelfde manier behandelde. Afblaffen was een normale gang van zaken. Door haar gebrekkige realiteitszin was Helle ieder zicht op gangbare verhoudingen verloren. Zo schroomde zij er niet voor om - alsof hij een onmondig kind was - straf op te leggen aan die middelbare man. Het was de arrogantie van een ongebreidelde geldingsdrang.

 

 

 

Gebrekkige agressiebeheersing

 

Koning Eenoog

Men ziet zulk geschift gedrag wel meer bij mensen die de weelde niet kunnen dragen. Dat zijn bijvoorbeeld de kleine chefjes, die op hun werk te maken hebben met minder weerbare en/of minder mondige personen. Soms kunnen ze de verleiding niet weerstaan om zich buiten hun werk ook bazig te gedragen. In het land der blinden is Eenoog immers koning? Thuis ontplooien zij zich tot een huistiran. In wezen is dit gedrag een uitgekristalliseerde vorm van - in oorsprong primitieve - territoriumdrift.

 

Fokke begreep, dat - op zijn beurt - assertief doen absoluut geen optie was, omdat Truus het gelag uiteindelijk betaalde. Zodra hij zijn hielen lichtte, pakte Helle pas goed uit tegen haar dochter: Breeduit werden alle bestaande en anders wel bedachte tekortkomingen van Fokke geëtaleerd. En helaas was Truus geen partij voor die waterval aan kutargumenten. Het werd een vast onderdeel, de dagelijkse bespreking van haar vader. Op die manier werden de poten onder Fokke's stoel millimeter voor millimeter weg gezaagd.

 

Wat een ploert

Een zeldzame keer was Fokke het gesar zat. Maar als hij zich dan tegen Helle teweer stelde, legde zij gekwetst aan Truus uit wat een monster haar vader was. Aan de hand van een eventueel geprikkelde reactie van Fokke, prentte ze haar dochter triomfantelijk in "dat zij nu zelf had kunnen zien wat een ploert hij wel was".

 

Helle's vader

Op den duur verviel Fokke - murw gebeukt - in een verbaasd stilzwijgen. Zijn schoonvader was hem daarin al voorgegaan en diende als afschrikwekkend voorbeeld. Helle's moeder had die oude man gedurende tientallen jaren de mond gesnoerd. De goedzak was geleidelijk aan - wazig voor zich uitkijkend - zwijgend de dood in gesukkeld. Met gekamde haren en een schoon overhemd, dus oppervlakkig gezien prima verzorgd. Wee zijn gebeente als hij tijdens zijn leven ooit eens tegensputterde… Helle's moeder stampte hem dan schimpscheutend finaal de grond in! Dat schrikbeeld stond Fokke goed bij.

 

Gotspe

Het geheime wapen dat Helle in al haar confrontaties opstelde, was de gotspe. Wie haar wat langer kende, ontdekte al ras dat ze een querulant type was. Door het hanteren van de gotspe, gecombineerd met veel decibellen stemgeluid, wist Helle discussies heel knap altijd naar haar hand te zetten.

 

Ofschoon logisch redeneren haar vreemd was, "won" zij menige discussie door de inzet van juist die gotspes. Helle is grootmeesteres in het gebruik daarvan. Alle logica is aan de haal, kringredeneringen vieren hoogtij en bij argumenten worden kop en staart verwisseld. Voorts zoekt u vergeefs naar enige onderbouwing van haar meest krankzinnige stellingen. Maar Helle heeft als resultaat van deze techniek dan wel altijd gelijk…

 

Mocht u even kwijt zijn wat een gotspe is, dan is daarover - levendig geïllustreerd - iets te lezen in het aanhangende commentaar en pagina 4.

 

Nader commentaar bij deze pagina

 

Lijn

 

Lijn

 

Commentaar bij intro

Commentaar bij pagina 1

Commentaar bij pagina 2

Commentaar bij pagina 3

Commentaar bij pagina 4

Commentaar bij pagina 5

Commentaar bij pagina 6

Commentaar bij pagina 7

Commentaar bij pagina 8

Commentaar bij pagina 9

Commentaar bij pagina 10

Commentaar bij pagina 11

Commentaar bij pagina 12

Commentaar bij pagina 13

 

Extra links

 

Ad pagina 8, de erfenis

Ad pagina 8, Debbie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ouderenmishandeling