Analyse en kattenkots Kotskat

Het lef om die onzinnige quasi-wetenschappelijke psychoanalyses te produceren, is te herleiden tot een volstrekt gebrek aan gêne. Best handig daarbij is, dat Helle niet in het minst werd gehinderd door enige kennis. Met evenveel gemak, waarmee een kat een haarbal uitspuugt, braakte zij commentaar op menselijke gedragingen op. Het maakte niet uit bij wie of waar, schaamteloos en ongeacht de schade, die ze daar continu mee aanrichtte…

 

Spontaan

De meeste mensen die een gewaagde mening verkondigen, laten zich eerst nog wat temperen door schaamte, fatsoen of rudimentaire morele waarden. Je lepelt niet zomaar iets op! Helle echter, had daar geen last van. Wat haar te binnen viel, borrelde zo maar op. Dat heet dan een spontaan typetje… Kattenkots-met-haarbal, dat is het!

 

Het begrip "spontaniteit" wordt sterk overgewaardeerd. Zo van: o, dan mag het! Zelden gebeurde het dat een toehoorder zich tegen Helle's genadeloze oprispingen verzette. Lag dat nou aan Helle's overtuigingskracht? Waarom zweeg iedereen toch?

 

Decibels

Wat sterk meespeelt, is de gedachte dat wie zo hard toetert wel gelijk moet hebben; anders durf je dat toch niet? Helle's forse stemgeluid was een compensatie voor het gebrek aan goed onderbouwde argumenten. Het onthutste gehoor keek wel uit om er dan nog tegenin te gaan. Eigenlijk is het niet eens zo gek, dat ze dan steeds meer in haar eigen onzin ging geloven!

 

Decibels

Nou, niet iedereen. Er was één persoon, die zich niet in zo'n warm bad van decibellen liet onderdompelen. Dat was Fokke. Hij weigerde zich te laten intimideren en juist dat deed het agressieve gedrag van Helle toenemen. Zij was niet gewend aan zulke "tegenwerking" en vanwege haar gebrekkige woedebeheersing kon Fokke het wel schudden!

 

Ironie

Fokke werd het mikpunt van Helle's rammelende diagnoses. Wie het horen wilde en trouwens ook wie het niet horen wilde, werd suf geluld met recensies over Fokke. Kromme persoonlijkheidsanalyses bij de vleet. De ironie van het noodlot wil, dat uitgerekend hij - als enige in Helle's wijde omgeving - toevallig wèl enige affiniteit tot die materie had. Ergens, diep in een la van zijn bureau opgeborgen, liggen namelijk twee papiertjes met onder andere de vermelding dat hij "bekwaam is in puberteitspsychologie en pedagogiek". Ofschoon de herkomst de Rijksuniversiteit Utrecht is, hoort men hem daar nooit over… Zo belangrijk vindt hij het niet (en dat is het ook niet).

 

Relativeren

Dat is te verklaren uit zijn overtuiging dat ook dit maar betrekkelijk is. Zoals hijzelf altijd zegt: "Het waren maar bijvakken". Fokke deed zo iets, dat Helle volstrekt vreemd was: relativeren. Niettemin is dit wel een heel gênante situatie. Dat bescheiden beetje kennis en inzicht bij Fokke was namelijk aantoonbaar relevanter, dan de onzin waarvan Helle af en toe leegliep…

 

Hoe de bakker brood bakt

Typerend voor Helle is, dat ze zich nooit heeft afgevraagd of ze uitgerekend tegen de verkeerde stond te leuteren. Zij vertelde liever aan de bakker hoe hij brood moet bakken. Gezegd moet worden, dat haar eigengebakken lariekoek in zijn soort geweldig was. Helle manipuleerde gedragswetenschappen, waarvan zij nota bene geen kaas had gegeten, dusdanig dat zij allerlei door haar bedachte onzin presenteerde als snoeihard bewijsmateriaal.

 

Op grond van misinterpretaties en onbestaande waarheden heeft zij zelfs een kind "opgevoed". Gif

 

Een vreemde vernietigingsdrang

 

Quasi-wijsheid en vergif

Het commentaar bij pagina 2 beschrijft hoe Helle dochter Truus elke dag een beetje antivader-vergif toediende. Breedvoerig en hardnekkig werd haar dag in dag uitgelegd wat er allemaal rammelde aan haar vader. Zodra Truus tot aan haar strottenklepje vol daarmee zat, legde Helle vervolgens Fokke's andere dochter Debbie aan haar giftige infuus. Want dat kind had zij nog niet in haar greep.

 

Geldingsdrang

Stelt u zichzelf eens de vraag waarom Helle in godsnaam in de correspondentie van Debbie zat te grasduinen! Was dat per ongeluk of was dat een toevallige ontdekking?

 

Toeval… hm, dat valt te bezien. Er is weinig toeval in de door Helle gebezigde strategie. Ze had namelijk altijd al de onhebbelijke gewoonte om regelmatig in de correspondentie tussen Fokke en zijn dochter Truus te wroeten. Die onhebbelijkheid breidde ze gewoon uit naar de correspondentie tussen Fokke en zijn andere dochter.

 

En u dacht nog wel, dat ook kinderen recht hebben op privacy.

 

Nader commentaar bij deze pagina

 

Lijn

 

Lijn

 

Commentaar bij intro

Commentaar bij pagina 1

Commentaar bij pagina 2

Commentaar bij pagina 3

Commentaar bij pagina 4

Commentaar bij pagina 5

Commentaar bij pagina 6

Commentaar bij pagina 7

Commentaar bij pagina 8

Commentaar bij pagina 9

Commentaar bij pagina 10

Commentaar bij pagina 11

Commentaar bij pagina 12

Commentaar bij pagina 13

 

Extra links

 

Ad pagina 8, de erfenis

Ad pagina 8, Debbie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Andermans' e-mail…

interessante e-mail

E-mail