En dan toch in de zon staan…

E-mail De aanstootgevende tekst in Fokke´s e-mail aan Debbie was iets, waar Helle natuurlijk fiks tegen fulmineerde. Los daarvan dat ze er niets mee te maken had. Maar tegelijkertijd vestigde zij met haar bemoeizucht de aandacht op de weinig complimenteuze inhoud. Van de aangekondigde mallotige publicatie in de Zwolse Courant zou juist Debbie last hebben vanwege de inhoud ….

 

De volgende anekdote over dom gedoe rond een erfenis is even onbenulig als idioot. Dus kenmerkend voor de situatie.

 

Nalatenschap

Het onderwerp uit het e-mail - de schenking van haar grootmoeders juwelen aan Debbie - is eigenlijk te onbenullig voor woorden. Maar een rel rond Fokke scheppen, was een geliefd onderdeel van Helle's strategie. Ze kon niet genoeg benadrukken dat Fokke een groot gevaar was voor het levensgeluk van zijn kinderen. Die strategie was volledig gericht op een systematische karaktermoord.

 

Het mag algemeen bekend heten, dat je kinderen angst en vrees voor iemand kunnen bijbrengen als je maar herhaaldelijk op een bepaalde persoon inhakt. Dat kunstje was Helle wel toevertrouwd en daarvan getuigt haar schaamteloze bemoeienis met de correspondentie tussen vader en dochter. Waar ging die over en waar wond Helle zich zo over op?

 

Zoals u bij "erfenis" zult zien, heeft ze er volstrekt niets mee te maken, maar dat weerhoudt Helle niet om zich er mee in te laten.

 

De erfenis (klik hier)

 

Walgelijk

Ofschoon onderbouwing, argumentatie - laat staan bewijsvoering - ontbraken, omschreef zij het bericht in Fokke's e-mail dus als "walgelijk". DuivelMaar allee… Iedereen heeft recht op zijn ongefundeerde mening. En voor Helle geldt: "Eigen mening eerst". Het is wel opmerkelijk, dat uitgerekend zij een moreel oordeel uitsprak. Naar de reden van die onechte morele verontwaardiging moeten we raden, maar de vrouw die in haar leven rücksichtslos mensen dumpte - de laatste keer de vader van dochter Truus - is toch wel de minst aangewezen persoon om te vertellen wat goed en kwaad is.

 

Wat er bij Helle zwak is aangelegd - een morele rem - is in haar verdere leven weinig doorontwikkeld. Door de site heen verspreid duiken er herhaaldelijk voorbeelden op van dat fenomeen.

 

De gitzwarte pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet…

 

De overdracht van sieraden

Deze anekdote rond Debbie gaat er over, dat er van iets dat geen probleem is, toch een probleem wordt gemaakt. Helle heeft met de situatie rond het erven van de juwelen niets te maken, maar zij grijpt de kans met beide handen aan om in de prut te roeren.

 

Geheim!

Paranoïde geheimzinnigdoenerij bij het leven. Neem nu het adres, waar Debbie niet woonde, maar waarvan zij wenste dat de haar toekomende juwelen naar toe moesten gaan… Je vraagt je af waar de stoornis in die familie zit. Want stel je voor, dat Fokke door het versturen van het pakketje zou weten waar ze woonde! Het verhaal staat in een aparte annekdote.

 

Misschien lag hij daarna wel wel op de loer in de bosjes! Uiteraard wisten Truus en Helle precies waar ze woonde, maar was het niet samenzweerderig spannend om dat geheim te houden voor Fokke? Een toelichting op het geheime adres van Debbie mag natuurlijk niet ontbreken.

 

Gotspes

Wij hadden gotspes beloofd, nou… we werken deze Helleaanse gotspe graag uit:

Op de vorige bladzijde gaf Helle een devote draai aan het concept Kerstmis. Eerst stortte ze hel en verdoemenis ("Walgelijk!") uit op het bandje van Fokke's antwoordapparaat. Vervolgens galmde ze op het bandje van het antwoordapparaat als vrome toegift:

 

"En dat in de kersttijd!"

 

Devote draai = hypocrisie

Dat Helle sowieso op Fokke's e-mail aan zijn dochter reageert, is al geschoffeld. Maar goed, dat zij dan zo. Maar verwijzen naar de kerstgedachte is misplaatst. Het was immers Helle, die in 2003 een heel nieuwe inhoud gaf aan dat begrip? Zij demonstreerde met Kerstmis 2003 dat dit bij uitstek de gelegenheid was om een zieke en gammele Fokke zieltogend alleen achter te laten in zijn huis.

 

Haar morele verontwaardiging zes jaar later over een e-mailtekst is een frappant staaltje hypocrisie! Bloosloos oordeelt zij dat Fokke's tekst met Kerstmis niet gepast is. Het is op zijn zachtst gezegd niet consequent om aan de ene kant in 2003 passieve euthanasie te stimuleren in de kersttijd. En aan de andere kant - precies zes jaar later - te doen alsof Fokke bezig was de kersttijd te ontwijden! Een gotspe bij uitstek…Nieuwsgierig

 

Misschien had ze gewoonweg beter niet andermans corespondentie kunnen loeren?

 

Maar ja, zo zult u tegenwerpen, stel dat Debbie in nood verkeerde en dat haar eigen moeder haar op dat moment niet kon bijstaan! Is er dan niet meer aan de orde dan onbeschaamde bemoeizucht van Helle? Is het eigenlijk niet fantastisch dat Helle dat arme kind te hulp schiet? Geen impertinente bemoeizucht, maar krachtige en kordate steun misschien?

 

De werkelijkheid is verbluffend anders. Maar eerst even deze intrigerende vraag:

 

"Afgaande op bovenstaande gedragingen, hoe oud denkt u dat Debbie is?" (Antwoord)

 

Einde deel 1

 

Nader commentaar bij deze pagina

 

Lijn

 

Lijn

Commentaar bij intro

Commentaar bij pagina 1

Commentaar bij pagina 2

Commentaar bij pagina 3

Commentaar bij pagina 4

Commentaar bij pagina 5

Commentaar bij pagina 6

Commentaar bij pagina 7

Commentaar bij pagina 8

Commentaar bij pagina 9

Commentaar bij pagina 10

Commentaar bij pagina 11

Commentaar bij pagina 12

Commentaar bij pagina 13

 

Extra links

 

Ad pagina 8, de erfenis

Ad pagina 8, Debbie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kerst 2003!

 

Kerstziek

Een geheel nieuw concept bij het begrip kerstsfeer…

 

 

 

 

Passieve euthanasie…

Dood

 

 

 

 

OF gewoon bij iemand weglopen